• Bokmål
  • Nynorsk
  • Polsk
  • Litauisk
  • Ingen
  • strekkprøving
    próba rozciągalności

    Strekkprøving er en materialprøvingsmetode for å finne strekkfastheten i et materiale. Vi bruker en prøvestav av det materialet vi skal prøve. Staven har to merker med en bestemt avstand mellom, ofte fem ganger diameteren på prøvestaven. Når prøvestaven skal prøves, spennes den opp i en strekkprøvemasking. Vi setter på en strekkraft (F) som drar i staven. På maskinen leser vi av kraften. Vi økser å kraften for å finne flytegrensen og strekkfastheten for materialet. Når strekkprøven er ferdig og prøvestaven har gått av, måles forlengelsen og kraften som er brukt. Tøyningen måles i prosent.

    Próba rozciągania to metoda określania wytrzymałości materiałów na rozciąganie. Posługujemy się w tym celu próbką testowanego materiału. Próbka ma dwa znaczki, położone w względem siebie w określonej odległości. W celu dokonania testu przymocowywujemy próbkę materiału do maszyny zwanej zrywarką. Następnie włączamy siłę F, która pociąga próbkę. Wielkość siły odczytujemy z maszyny. Zwiększamy siłę, aby określić granicę plastyczności materiału. Po zakończeniu próby mierzymy rozciągnięcie materiału i oddziałującą siłę. Rozciąganie wyrażane jest w procentach.

    Prinsippet for strekkprøving
    Figuren viser hvordan ulike krefter virker på atomene i et materiale
    Strekkprøving. Tøyningen måles i prosent